Κύκλος Σεμιναρίων του ΕΕΠΓ

ΑΝΟΙΞΗ 2017

Το ΕΠΠΓ σας καλωσορίζει στον κύκλο σεμιναρίων της Τρίτης του εργαστηρίου για το εαρινό εξάμηνο του 2017 με γενικό θέμα Γλώσσα, κοινωνία και εθνογραφία. Στόχος των «σεμιναρίων της Τρίτης» είναι η προώθηση του διαλόγου της σύγχρονης κοινωνιογλωσσολογίας με τις κοινωνικές επιστήμες, με ιδιαίτερη έμφαση στην εθνογραφική πρακτική (εντός των ορίων της γλωσσολογίας) και της γλωσσικού ενδιαφέροντος έρευνας (εντός της εθνογραφίας).

Το πρόγραμμα, για την ώρα, έχει ως εξής:

7 Μαρτίου Birgül Yılmaz

SOAS

“Why do I learn ‘my’ language?” Languages and National Identities among Kurds in the UK
28 Μαρτίου Βίλλυ Τσάκωνα

ΔΠΘ

“Αναλύοντας το πολιτικό χιούμορ της κρίσης: Ασυμβατότητες και αντιδράσεις”
4 Απριλίου Ειρήνη Κουνιαρέλλη

ΤΚΑΙ

“Κοινωνιογλωσσολογική προσέγγιση του ιδιώματος της Λέσβου: Γλωσσικές στάσεις στις περιοχές Αγιάσου και Πλωμαρίου”
25 Απριλίου Χασάν Καϊλή

Ankara Üniversitesi

“Στοιχεία επίδρασης της ελληνικής στην τουρκική ποικιλία της δίγλωσσης στην ελληνική και τουρκική μουσουλμανικής κοινότητας της Ρόδου”
2 Μαΐου Ελίζα Παναγιωτάτου

ΤΚΑΙ

“Γυναίκες μετανάστριες από τη Δυτική Αφρική στην πόλη της Αθήνας: Γλώσσα και ταυτότητα”
9 Μαΐου Πέπη Μπέλλα

ΕΚΠΑ

“Γλωσσικές πράξεις στη διαγλώσσα των μαθητών της Ελληνικής ως Γ2”
16 Μαΐου Ρούλα Τσοκαλίδου

ΑΠΘ

“Researching the insight of bilinguals into translanguaging”
23 Μαΐου Roswitha Kersten-Pejanić

Humboldt-Universität zu Berlin

“Metapragmatics and social deixis in person naming practices in Croatian”
30 Μαΐου Giustina Selvelli

Ca’ Foscari, Venice

“Language and alphabet in the Armenian diaspora of Plovdiv, Bulgaria: symbolic cultivation and identitary memory”

Το ΕΕΠΓ σας προσκαλεί την  Τρίτη 25 Απριλίου 2017 στις 21:00 στην Αίθουσα Περιστιάνη (Μπίνειο) στο σεμινάριο

Στοιχεία επίδρασης της Ελληνικής στην τουρκική ποικιλία της δίγλωσσης στην Ελληνική και Τουρκική μουσουλμανικής κοινότητας της Ρόδου

Χασάν Καϊλή
Πανεπιστήμιο Άγκυρας

Περίληψη

Αυτή η παρουσίαση πραγματεύεται τη γλωσσική επαφή Ελληνικής και Τουρκικής όπως αυτή πραγματώνεται στη δίγλωσση στην Ελληνική και Τουρκική μουσουλμανική κοινότητα της Ρόδου. Στηρίζεται σε μια εθνογραφικού τύπου κοινωνιογλωσσική έρευνα (που ξεκίνησε το 2003 [Georgalidou et al. 2004] και συνεχίζεται ως σήμερα) και αποσκοπεί στην περιγραφή διαφόρων πτυχών του γλωσσικού ρεπερτορίου της εν λόγω κοινότητας. Μια πτυχή της έρευνας εστιάζει στην ανάδειξη των λεξιλογικών και δομικών παρεμβολών της Ελληνικής στην τουρκική ποικιλία που χρησιμοποιούν οι ομιλητές/τριες της συγκεκριμένης κοινότητας. Η έρευνα με αντικείμενο τα χαρακτηριστικά της τουρκικής αυτής ποικιλίας (Ροδίτικη Τουρκική, ΡΤ) δείχνει ότι υπάρχει σε σημαντικό βαθμό αντιγραφή (Johanson  2000, 2006) από την Ελληνική (Kaili et al. 2009, Çeltek & Kaili 2010, Kaili et al. 2012, Καϊλή & Σπυρόπουλος 2016, Kaili (υπό δημ.)), η οποία δεν περιορίζεται στο λεξιλόγιο αλλά εντοπίζεται και στη μορφοσυντακτική δομή. Στην παρούσα παρουσίαση θα ασχοληθούμε με το ερώτημα κατά πόσο οι λεξιλογικές και οι δομικές διαφοροποιήσεις που εμφανίζει η ΡΤ, σε σχέση με τη καθιερωμένη Τουρκική (ΚΤ), οφείλονται στην επιρροή της Ελληνικής.

Çeltek, A. & Kaili, H. 2010. “Bene telefon almadın: Rodos’taki Türkçe-Yunanca ikidilli konuşucuların Türkçesinde Yunancanın etkisi”. Paper presented in the 24th National Conference on Turkish Linguistics. 17-18 May, METU-Ankara.

Georgalidou, M., Spyropoulos, V. &  Kaili, H. 2004. “Language shift in the bilingual in Greek and Turkish Muslim community of Rhodes”. Paper presented in the 15th Sociolinguistic Symposium, 1-4 Aprli 2004, Newcastle, England.

Johanson, L. 2000. “Attractiveness and relatedness: Notes on Turkic language contacts”. In J. Good and A. C. L. Yu (Eds.) Proceedings of the Twenty-Fifth Annual Meeting of the Berkeley Linguistic Society, February 12-15, 1999. Special session on Caucasian, Dravidian, and Turkic linguistics, 87-94. Berkeley: Berkeley Linguistics Society.

Johanson, L. 2006. “Turkic language contacts in a typology of code interaction”. In H. Boeschoten & L. Johanson (Eds.) Turkic languages in contact. [Turcologica 61], 4-26. Wiesbaden: Harrassowitz.

Kaili, H., Spyropoulos, V., Georgalidou, M., & A. Çeltek. 2009. “Causative constructions in the Turkish variety of the bilingual Muslim community of Rhodes: Α preliminary study”. In S. Ay, Ö. Aydın, İ. Ergenç, S. Gökmen, S. İşsever & D. Peçenek (Eds.) Essays on Turkish Linguistics: Proceedings of the 14th International Conference on Turkish Linguistics, 403-412. Wiesbaden: Harrasowitz-Verlag.

Kaili, H., Çeltek, A. & Georgalidou M. 2012. “Complement Clauses in the Turkish Variety spoken by Bilingual in Greek and Turkish Children on Rhodes/ Greece”. Turkic Languages 16 (1), 106-120.

Καϊλή, Χ. & Σπυρόπουλος, Β. 2016. . “Η επίδραση της Ελληνικής στην τουρκική ποικιλία της δίγλωσσης στην Ελληνική και Τουρκική μουσουλμανικής κοινότητας της Ρόδου”. Στο Μ. Γεωργαλίδου & Κ. Τσιτσελίκης (επιμ.), Γλωσσική και Κοινοτική Ετερότητα στη Δωδεκάνησο του 20ου Αιώνα, σελ. 329-359. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση.

Kaili, H. (to appear). “On dependent Clauses in Rhodian Turkish”.

 

Το ΕΕΠΓ σας προσκαλεί την Τρίτη 4 Απριλίου 2017 στις 21:00 στην Αίθουσα Περιστιάνη (Μπίνειο) στο σεμινάριο

Κοινωνιογλωσσολογική προσέγγιση του ιδιώματος της Λέσβου Γλωσσικές στάσεις στις περιοχές Αγιάσου και Πλωμαρίου.

Ειρήνη Κουνιαρέλλη
Υποψήφια Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αιγαίου
e-mail: Kouniarelli@sa.aegean.gr

Η δουλειά που θα παρουσιάσω βασίζεται στην κοινωνιογλωσσολογική έρευνα που διεξήχθη στα πλαίσια του ΠΜΣ στο ΑΠΘ και πραγματεύεται την κοινωνιογλωσσολογική κατάσταση δυο περιοχών της Λέσβου, της Αγιάσου και του Πλωμαρίου, εξετάζοντας τις γλωσσικές στάσεις των ομιλητών τους. Σύμφωνα με τον  Λουκά Τσιτσιπή (2001: 78), «οι στάσεις των ομιλητών απέναντι στη γλώσσα ή και στις γλώσσες τους ή απέναντι σε γλώσσες άλλων κοινοτήτων είναι ένα κεφαλαιώδες θέμα της Κοινωνιογλωσσολογίας, διότι αφορά την υποκειμενική διάσταση της γλωσσικής συμπεριφοράς». Η  έρευνα στηρίχθηκε στην υπόθεση εργασίας ότι τα δύο αυτά γλωσσικά συστήματα της Λέσβου έχουν χαμηλό γλωσσικό κύρος, τόσο για τους ίδιους τους ομιλητές τους, όσο και για άλλους ομιλητές. Το σημείο, βέβαια, που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον μας είναι ο λόγος της κοινωνιογλωσσολογικής υποτίμησης των δύο ιδιωμάτων. Ο Γιάννης Μπασλής (2005: 43-44) αναφέροντας τους σημαντικότερους λόγους για την προοδευτική εξαφάνιση των γεωγραφικών ιδιωμάτων της Νεοελληνικής γλώσσας, δεν παραλείπει να αναφερθεί και στο χαμηλό κοινωνικό κύρος των γεωγραφικών ιδιωμάτων.

ΜΠΑΣΛΗΣ, Ι. (2005). Κοινωνιογλωσσολογία: Μικρή Εισαγωγή. Αθήνα: Εκδόσεις  Γρηγόρη.

ΤΣΙΤΣΙΠΗΣ, Λ. (2001). «Στάσεις απέναντι στη γλώσσα». Στο Α.-Φ. Χριστίδης (εκδ.), Εγκυκλοπαιδικός Οδηγός για τη Γλώσσα. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 78-80.

 

Αναλύοντας το πολιτικό χιούμορ της κρίσης: Ασυμβατότητες και αντιδράσεις

Βίλλυ Τσάκωνα – Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης


Η έρευνα του πολιτικού χιούμορ γενικά και των ανεκδότων ειδικότερα συνήθως επικεντρώνεται στο περιεχόμενό τους, το οποίο αναλύεται σε σχέση με τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες δημιουργίας και κυκλοφορίας τους (Badarneh 2011, Chen 2013). Έτσι, εντοπίζονται ασυμβατότητες που γίνονται αντιληπτές και αναπαρίστανται ως χιουμοριστικές σε σχέση πάντα με προηγούμενες καταστάσεις ή με το πώς θεωρείται ότι θα «έπρεπε» να είναι τα πράγματα. Η παρούσα ανακοίνωση προτείνει ότι αυτού του είδους η ανάλυση μπορεί να συμπληρωθεί από τις αυθόρμητες αντιδράσεις των ομιλητών/τριών που ανταλλάσουν τα ανέκδοτα, οι οποίες συνιστούν μεταπραγματολογικά σχόλια σχετικά με τις κοινωνικές λειτουργίες των κειμένων αυτών. Ο συνδυασμός αυτών των δύο πηγών πληροφόρησης, δηλαδή του περιεχομένου των ανεκδότων και των σχολίων πάνω σε αυτά, μπορεί να μας δώσει μια σφαιρικότερη εικόνα όσον αφορά τους λόγους παραγωγής των πολιτικών (ή άλλων) ανεκδότων και τις αξιολογήσεις που οδηγούν στη διάδοσή τους (Kramer 2011, Laineste 2011, Stewart 2013, Tsakona 2013).

Συγκεκριμένα, εξετάζεται ένα εκτεταμένο σώμα δεδομένων με ανέκδοτα για την ελληνική οικονομική κρίση και τις συνέπειές της στην ελληνική κοινωνία, τα οποία συλλέχθηκαν μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας από τον Ιανουάριο 2010 έως τον Δεκέμβριο 2013. Το σώμα συμπληρώνεται από τα αυθόρμητα γραπτά σχόλια που συνοδεύουν τα ανέκδοτα αυτά και αποτελούν ως αντιδράσεις των ομιλητών/τριών στο περιεχόμενό τους. Το μεν περιεχόμενο των ανεκδότων φωτίζει όψεις της καθημερινής ζωής και των προβλημάτων των ομιλητών/τριών, ενώ τα σχόλιά τους τις αντιλήψεις και τις αξιολογήσεις τους για τα κείμενα αυτά (Tsakona 2015).

Η ανάλυση ειδικά των μεταπραγματολογικών σχολίων δείχνει ότι οι ομιλητές/τριες αξιολογούν θετικά αυτού του είδους το χιούμορ και προσπαθούν μέσω των ανεκδότων να διασκεδάσουν ο/η ένας/μία τον/την άλλο/άλλη. Επίσης, τα θεωρούν «ρεαλιστικές» αναπαραστάσεις της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας που τους/τις βοηθούν να αντεπεξέλθουν ψυχολογικά στις συνέπειες της κρίσης. Σε αντίθεση με ευρύτερα διαδεδομένες αντιλήψεις σχετικά με το πολιτικό χιούμορ, τα υπό εξέταση δεδομένα δεν φαίνεται να υποστηρίζουν ότι τα κείμενα αυτά αποτελούν για τους/τις ομιλητές/τριες κείμενα αντίστασης ή/και αφύπνισης.

Βιβλιογραφία

Badarneh, Muhammad A. 2011. Carnivalesque politics: A Bakhtinian case study of contemporary Arab political humor. Humor: International Journal of Humor Research 24 (3): 305-327.

Chen, Khin Wee. 2013. The Singapore Mass Rapid Transport: A case study of the efficacy of a democratized political humor landscape in a critical engagement in the public sphere. European Journal of Humor Research 1 (2): 43-68.

Kramer, Elise. 2011. The playful is political: The metapragmatics of internet rape-joke arguments. Language in Society 40 (2): 137-168.

Laineste, Liisi. 2011. Politics of taste in a post-Socialist state: A case study. Στο V. Tsakona & D. E. Popa (επιμ.), Studies in Political Humour: In between Political Critique and Public Entertainment. Amsterdam: John Benjamins, 217-241.

Stewart, Craig O. 2013. Strategies of verbal irony in visual satire: Reading The New Yorker’s “Politics of Fear” cover. Humor: International Journal of Humor Research 26 (2): 197-217.

Tsakona, Villy. 2013. Okras and the metapragmatic stereotypes of humour: Towards an expansion of the GTVH. In M. Dynel (ed.), Developments in Linguistic Humour Theory. Amsterdam: John Benjamins, 25-48.

Tsakona, Villy. 2015. “The doctor said I suffer from vitamin € deficiency”: Investigating the multiple social functions of Greek crisis jokes. Pragmatics 25 (2): 287-313.

 

Πρώτη μας ομιλία την Τρίτη 7 Μαρτίου στις 21:00, στην Αίθουσα Περιστιάνη (Μπίνειο) διά ζώσης, με ομιλήτρια την:

BIRGÜL YILMAZ, SOAS, University of London

«Why do I learn “my” language?” Languages and National Identities among Kurds in the UK

This presentation explores language practices of Kurmanji heritage language learners in two community based language classes in London. Many of the participants who were immigrants from four major parts of Kurdistan-Turkey, Syria, Iraq and Iran were multilingual (and either identified themselves with Kurmanji, Sorani and or spoke Arabic, Farsi and English). By audio recording classroom interactions as well as conducting in-depth interviews with 39 participants who were learning Kurmanji as “their” “mother tongue”, this paper argues that languages and national identities are negotiated with different degrees of sameness and difference as well as inferences of ambivalence. Identities in the context of this study, an institutional language learning setting in London, show that the dialectic relationship between self and the others is negotiated within the constraints of political past and the current conditions in the UK.