Το μάθημα εισαγάγει τις φοιτήτριες και τους φοιτητές στην κοινωνιολογία της διακινδύνευσης και της αβεβαιότητας. Αφετηρία του μαθήματος αποτελεί η ιχνηλάτηση των ασυνεχειών της νεωτερικότητας και των αντινομιών της παγκοσμιοποίησης και της κοσμοπολιτικοποίησης. Επίσης,  επιχειρείται η κοινωνιολογική αποσαφήνιση των εννοιών

ρίσκα/διακινδυνεύσεις – κίνδυνοι. Το πρώτο μέρος του μαθήματος έχει θεωρητικό προσανατολισμό, στοχεύοντας σε μια συνολική κοινωνιολογική ερμηνεία των χαρακτηριστικών των σύγχρονων κοινωνιών μέσα από τις αναλύσεις του Niklas Luhmann για την έννοια της διακινδύνευσης υπό το πρίσμα της θεωρίας των κοινωνικών συστημάτων, του Ulrich Beck για την κοινωνία της διακινδύνευσης, της συμβολής των Anthony Giddens και Scott Lash για τις διακινδυνεύσεις της αναστοχαστικής νεωτερικότητας, καθώς επίσης και του Zygmunt Bauman για τη ρευστή νεωτερικότητα και τη ζωή στην εποχή της αβεβαιότητας. Συνδυαστικά των ανωτέρω, αξιοποιείται η σκέψη του Michel Foucault σε σχέση με την κυβερνολογική, ιδιαιτέρως όπως αυτή παράγεται σε συνθήκες κοινωνίας της διακινδύνευσης. Ειδική εστίαση δίνεται στο περίγραμμα της κοινωνίας της διακινδύνευσης και σε ζητήματα που αφορούν στην εξατομίκευση της κοινωνικής ανισότητας, τη γενίκευση επιστήμης και πολιτικής κ.α., καταλήγοντας στις εν εξελίξει και μελλοντικές προκλήσεις της παγκόσμιας κοινωνίας της διακινδύνευσης. Τα ανωτέρω αποτελούν τη γέφυρα για τη θεματολογία που αναπτύσσεται στο δεύτερο μέρος του μαθήματος,  το οποίο επικεντρώνεται σε σύγχρονα πεδία μελέτης και έρευνας της κοινωνιολογίας της διακινδύνευσης και της αβεβαιότητας, μέσα από παραδείγματα όπως: εργασία, κλιματική κρίση, πανδημίες, πυρηνικά, κρίσεις, παγκόσμιο εμπόριο οργάνων κ.α., συνθέτοντας το πορτραίτο της παγκόσμιας κοινωνίας της διακινδύνευσης. Περαιτέρω, επιχειρείται η σκιαγράφηση των μελλοντικών διακινδυνεύσεων και αβέβαιων καταστάσεων ζωής, όπως αυτά παράγονται στην εποχή της γενετικής μηχανικής, της τεχνητής νοημοσύνης/αλγορίθμων/μεγάλων δεδομένων, των ανθρωποειδών ρομπότ, της αποικιοποίησης του διαστήματος και του μετασύμπαντος. Ειδική εστίαση δίνεται στους κρίσιμους κοινωνικούς μετασχηματισμούς που συντελούνται μέσω των πρόσφατων τεχνοεπιστημονικών εξελίξεων, διαμέσου των οποίων τα όρια μεταξύ του φυσικού, εικονικού/ψηφιακού, βιολογικού και κοινωνικού κόσμου καθίσταται ρευστά και απρόβλεπτα.

1η Εβδομάδα: Παρουσίαση του περιγράμματος και εισαγωγή στο περιεχόμενο του μαθήματος.

ρίσκα/διακινδυνεύσεις, κίνδυνοι και αβεβαιότητες.

3η Εβδομάδα: Η διακινδύνευση με βάση τη θεωρία των κοινωνικών συστημάτων του Niklas Luhmann.

4η Εβδομάδα: Το περίγραμμα της κοινωνίας της διακινδύνευσης στη σκέψη του Ulrich Beck.  5η Εβδομάδα: Οι συμβολές των Anthony Giddens, Scott Lash, Zygmunt Bauman και Michel Foucault.

6η Εβδομάδα: Όψεις της εξατομίκευσης της κοινωνικής ανισότητας.

7η Εβδομάδα: Αναστοχαστικός εκσυγχρονισμός: Σχετικά με τη γενίκευση επιστήμης και πολιτικής.

7η Εβδομάδα: Οι διακινδυνεύσεις στην εργασια

9η Εβδομάδα: Κλιματική κρίση και ανθρωπόκαινος εποχή.

10η  Εβδομάδα: Επιδημίες/Πανδημίες.

11η Εβδομάδα: Κοινωνία της διακινδύνευσης, κοσμοπολιτικοποίηση και οι «παγκόσμιοι άλλοι».

12η  Εβδομάδα: Οι «υπερβάσεις» και το «μέλλον» της κοινωνίας της διακινδύνευσης.

13η   Εβδομάδα:         Ανακεφαλαίωση              των        θεµατικών          ενοτήτων             του         µαθήµατος            και αναστοχασµός.