Το μάθημα θέτει στο επίκεντρο τις έννοιες «γυναίκες», «φύλο», «φεμινισμός/οί» σε μια προσπάθεια ανίχνευσης των μεταξύ τους σχέσεων. Πραγματεύεται ζητήματα πουδιατρέχουν τη νεωτερικότητα και επιχειρεί μια «αρχαιολογία» των εννοιών, εξετάζοντας την ιστορικότητα των παραπάνω κατηγοριών, την ιστορική τους διαμόρφωση, και τις μεταβαλλόμενες σημασίες τους. Παράλληλα, ενδιαφέρεται για τη σχέση θεωρίας και πολιτικής και αποσκοπεί στην ανάδειξη της πολιτικής διάστασης των σύγχρονων φεμινιστικών θεωριών σε επιστημολογικό και μεθοδολογικό επίπεδο.

Με έμφαση στην ανάλυση της φεμινιστικής σκέψης μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις και θεωρητικούς προσανατολισμούς θα επιχειρηθεί στα πλαίσια του μαθήματος η επισκόπηση των ποικίλων τάσεων της φεμινιστικής θεωρίας: φιλελεύθερος φεμινισμός, μαρξιστικός φεμινισμός, ριζοσπαστικός φεμινισμός, μεταδομιστική φεμινιστική θεωρία, γαλλικός υλιστικός φεμινισμός, φεμινισμός και σεξουαλικότητα, κουήρ θεωρία.

Παράλληλα, έμφαση θα δοθεί στη σύνδεση φεμινιστικής θεωρίας και πολιτικής καθώς η επικέντρωση του δεύτερου κύματος του φεμινισμού στην πολιτική διάσταση των μέχρι τότε θεωρούμενων «προσωπικών» συνθηκών, όπως συνοψίστηκε στη φράση «το προσωπικό είναι πολιτικό», άνοιξε το δρόμο για την ενασχόληση με θέματα όπως το σώμα, η αναπαραγωγή και η σεξουαλικότητα, ενώ, μετέπειτα θεωρήσεις τόνισαν ότι οι διεκδικήσεις της ιδιότητας του πολίτη, τουλάχιστον στη Δύση, δεν είναι ποτέ ουδέτερες, αλλά, συνδέονται με το φύλο, τη φυλή και τη σεξουαλικότητα.

Επίσης, στα πλαίσια της αναγνώρισης των πολλαπλών τρόπων με τους οποίους προσλαμβάνονται έννοιες όπως «φύλο», «φεμινισμός», «φεμινιστικό κίνημα» και «φεμινιστική πολιτική» σε διαφορετικές περιοχές και κοινωνίες, θα συζητηθεί το παράδειγμα του ελληνικού φεμινισμού στα πλαίσια μιας ευρύτερης ενασχόλησης για τη σχέση «τοπικών» και «παγκόσμιων» φεμινιστικών θεωριών και πολιτικών